Het project­bureau van Toe­val Ge­zocht ini­ti­eert, or­ga­ni­seert en on­der­steunt re­gio­na­le net­werk­groe­pen, een lan­de­lij­ke the­orie­groep, ten­toon­stel­ling­en, con­cer­ten en con­fe­ren­ties.

Uitgangspunt

In de kring hebben wij de kinderen uitgenodigd na te denken hoe je geluiden mee zou kunnen nemen.

Observatie

Doris en Ivan komen samen aangelopen: “wij gaan samen muziek maken!” Doris heeft een schelpje in haar handen waar ze op fluit. Ivan heeft een steentje in zijn zak gevonden en tikt daar met een stokje op. Als Doris begint, begeleidt hij haar.
“Dit geluid kan je meenemen!” zeggen ze alle twee blij.

Dan gaan ze samen op pad – wandelen met hun instrumenten. Als rattenvangers van hamelen trekken ze andere kinderen naar zich toe. Op een gegeven moment zitten ze op de bank met Britta en Mara. Rens komt er ook even bij kijken.
Ze zingen liedjes, spelen op hun subtiele instrumenten. Bij “olifantje in het bos” speelt Doris luchtviool. Als groep verplaatsten ze zich op het veldje en strijken hier en daar neer.

Als we met z'n allen op het zijl gaan liggen wil dit groepje graag laten horen wat ze hebben ontdekt. Ze spelen met z'n vieren: Doris, Britta, Mara en Ivan.

Wanneer ze stoppen vraagt Debby waarom ze zichzelf een orkest noemen. Wat is belangrijk voor het orkest?
“Publiek!” is de eerste reactie. Ivan heeft een goed idee: "als we om de beurt spelen dan kan iedereen goed horen wat we doen". Zo gezegd zo gedaan. Op de vraag of ze ook een dirigent nodig hebben komt eerst “nee, we hebben geen dirigent nodig”. Britta: “maar als iemand van onze klas graag dirigent wil zijn, dan mag dat.” Ze zijn het er allemaal over eens dat, als iemand dat graag zou willen, best hun dirigent mag zijn. Wie zou dat kunnen zijn?
Biel heeft een mooie stok. Want een stok is belangrijk. Of Evelien, die heeft een hele grote. Doris oppert het idee dat ieder kind een eigen dirigent zou kunnen hebben. Nee, zegt Ivan, dat gaat toch niet! “Dan kunnen we niet samen spelen!” Doris lijkt in te zien dat haar idee niet echt toekomst heeft en laat het vallen. Op een gegeven moment zijn ze het unaniem eens: “Sam! Sam is de beste dirigent van de klas!”. Sam gaat bij het groepje staan. Van Britta krijgt hij instructies in zijn oor gefluisterd.
Het orkest gaat spelen. Hele subtiele geluiden. Sam dirigeert aandachtig. Na een hele tijd zegt Ivan “Sam, als jij aangeeft dat we moeten stoppen, dan gaan we allemaal stoppen.” Maar Sam blijft lekker verder dirigeren.” Ivan zegt het nog een keer, heel zachtjes. En nog een keer.
Uiteindelijk stopt het orkest.

Reflectie

Ivan en Doris legen meteen een verband tussen geluiden en muziekmaken: wij maken samen muziek! Opvallend is dat zij het ook over geluiden hebben die ze mee kunnen nemen. Ze zijn een heus orkest. Het concept hiervan leggen ze ook duidelijk uit. Publiek is belangrijk. En de muziek moet georganiseerd worden. Ivan stelt voor om om de beurt te spelen. Heel mooi, want de klanken zijn zo subtiel, en daardoor is iedereen beter te horen. Oorspronkelijk hadden ze geen dirigent nodig. Britta omarmd het idee van een dirigent. Het is dus meer een sociale kwestie. Want uit muzikaal oogpunt leken ze geen dirigent nodig te hebben. Het was prachtig om te zien hoe de groep Sam omarmde. Ivan liet hem heel subtiel weten dat Sam aan moest geven wanneer ze zouden stoppen. Heel lief deed hij dat 3 keer "Sam als jij stopt gaan we allemaal stoppen!", maar Sam was zo lekker bezig! Uiteindelijk heeft het orkest meer het initiatief genomen om te stoppen.

26

Het orkest

dag 09
27 maart 2012
Op de bank vormt zich een orkestje
Ze gaan het hele veldje af
Op het zijl laat doris horen hoe ze speelt op haar schelpje
Het orkest speelt
Er komt een dirigint bij: Sam krijgt instructies van Britta ingefluistert
Het orkest speelt met dirigent
Opperste concentratie
Hoe Ivan en Doris zich tot orkest ontwikkelen
Toeval Gezocht on­der­zoekt as­pec­ten van de re­la­tie tus­sen kunst en le­ren. Ei­gen on­der­zoek, als op­dracht­ge­ver van on­der­zoek en sa­men­wer­king met we­ten­schap­pe­lijk on­der­zoek.