Uitgangspunt
Het uitgangspunt is het vertrekpunt en het eindpunt: een verhaal uit de allereerste en de allerlaatste dag in het atelier ‘de wereld van de natuur’.
De kinderen kruisen in een mooie rij de tentoonstelling ‘ Court for Intergenerational Climate Crimes’, bewegend als een slang door het indrukwekkende massieve, van recycled materiaal geconstrueerde tribunaal van de tentoonstelling. ‘Kijk, een kikker!’ begint er een te roepen, wijzend op een van de vele representaties van uitgestorven dieren en planten die in het landschap van de tentoonstelling te zien zijn. Behoedzaam leidt de docent van Framer Framed de groep kinderen naar bovenverdieping, waar het atelier zich bevindt.
Observatie
Wij verzamelen ons op een plek naast het atelier, om samen te praten over dieren, over planten, over alles wat leeft en ons omringt. Het is even een rustig moment, voordat de kinderen worden ondergedompeld in een zee van indrukken, onderzoek en uitwisseling. Terwijl wij het atelier introduceren, valt er een scheur in de ateliervloer op. Een groepje snelt naar de scheur; hun vingers raken het aan en met de neuzen haast op de breuk, wordt het van nabij bestudeerd. ‘Hoe kan dat ?’ Wat is het? Wat betekent deze lijn die de ruimte doorkruist? Het onderzoek is gestart!
Reflectie
Door de weken heen, geven veel kinderen blijk van een hevige fascinatie voor de scheur. Er wordt een associatie gemaakt met een breuk in de aardkorst ergens op de wereld, die was gezien op TV. Kinderen van de laatste groep viel de scheurlijn ook op. Hoe kunnen we de scheur maken, was de vraag die werd opgeworpen. De scheur kon het beste worden gemaakt; met een stukje schildersplakband werd de lijn beplakt, als een hechtpleister die de grond bijeen houdt. Toen ik op de allerlaatste dag het atelier opruimde, viel mijn blik weer op de scheur: de gehele breuklijn was afgeplakt.
